بررسی دستبند هوشمند Fitbit Air گوگل؛ آیا این دستبند بدون نمایشگر ارزش خرید دارد؟

Fitbit Air برای کسانی ساخته شده که می‌خواهند خواب، ضربان قلب و فعالیت روزانه‌شان را پایش کنند، اما از اعلان های مداوم ساعت های هوشمندشان کلافه شده اند.

این دستبند نمایشگر ندارد، سبک است و گوگل برای آن تا هفت روز شارژدهی اعلام می‌کند؛ بااین‌حال، نبود GPS داخلی و آمار زنده‌ی تمرین، دایره‌ی مخاطبانش را محدود می‌کند.

بند پارچه‌ای Google Fitbit Air در چهار رنگ مختلف

مشخصات در یک نگاه

Fitbit Ai

rنه رقیب مستقیم اپل واچ است و نه جایگزینی برای ساعت‌های ورزشی. گوگل عمداً نمایشگر، اعلان و ابزارهای ارتباطی را حذف کرده تا یک ردیاب سبک‌تر برای استفاده‌ی دائمی بسازد. تمام داده‌ها در اپ Google Health دیده می‌شوند؛ بنابراین تجربه‌ی این بند به همان اندازه که به سخت‌افزار وابسته است، به اپلیکیشن هم بستگی دارد.

طراحی و تجربه‌ی استفاده

مهم‌ترین تصمیم در طراحی Fitbit Air، نبود نمایشگر است. روی مچ نه ساعت را می‌بینید، نه تعداد قدم، نه ضربان قلب و نه اطلاعات تمرین. برای بررسی هر چیزی باید گوشی را بیرون بیاورید.

این موضوع ممکن است در نگاه اول یک پسرفت به نظر برسد، اما برای مخاطب درست، این ویژگی جزو مزایای اصلی محصول است. اگر از ساعت هوشمندتان فقط برای دنبال‌کردن خواب، فعالیت و ضربان قلب استفاده می‌کنید و بیشتر اعلان‌هایش را نادیده می‌گیرید، Air همان بخش‌های مفید را نگه می‌دارد و مزاحمت‌ها را کنار می‌گذارد.

سبک‌بودن و راحتی در استفاده‌ی شبانه، از نقاط قوتی است که در بررسی‌های مختلف تکرار شده. این مسئله برای دستبندی که یکی از اهداف اصلی‌اش پایش خواب است، اهمیت زیادی دارد؛ چون اگر دستگاه در طول شب روی مچ باقی نماند، بخش مهمی از داده‌ها از دست می‌رود.

البته نبود نمایشگر یک ایراد هم دارد؛ اگر وسط دویدن بخواهید سرعت یا ضربان قلبتان را ببینید، Air نمایشگری ندارد. حتی برای چک‌کردن ساعت هم باید گوشی یا ابزار دیگری همراهتان باشد. بعضی بررسی‌ها هم کیفیت بند استاندارد را ضعیف‌تر از خود دستگاه دانسته‌اند؛ نکته‌ای که برای محصولی با کاربری شبانه‌روزی باید جدی گرفته شود.

نمای نزدیک از بند Google Fitbit Air با رنگ مشکی آبسیدین

پایش خواب، سلامت و فعالیت

Fitbit Air ضربان قلب، خواب، HRV، SpO2، قدم‌ها، کالری و فعالیت روزانه شما را ثبت می‌کند. گوگل همچنین قابلیت‌هایی برای پایش بعضی از علائم مرتبط با ریتم قلب و هشدارهای فیبروز بطنی ارائه می‌دهد.

اما ارزش این بند در لیست بلندبالای قابلیت‌ها نیست. این دستبند زمانی به کار می‌آید که بتوانید از داده‌ها برای فهمیدن الگوهای بدنتان استفاده کنید. مثلاً ببینید خواب کوتاه چند شب گذشته چه اثری بر ضربان قلبتان گذاشته، یا متوجه شوید در هفته‌های شلوغ کاری، فعالیت روزانه‌تان چقدر افت کرده است.

پایش خواب و ریکاوری

خواب، مهم‌ترین دلیل خرید Fitbit Air است. طراحی سبک و بدون نمایشگر باعث می‌شود برای بسیاری از کاربران، پوشیدن آن در شب ساده‌تر از یک ساعت هوشمند باشد. بررسی‌ها هم تجربه‌ی خواب و راحتی دستگاه را از بهترین بخش‌های آن می‌دانند.

پایش اطلاعات خواب در کنار روند ضربان قلب و HRV، می‌تواند برای شناخت وضعیت کلی ریکاوری مفید باشد. HRV که به عبارتی به نوسان زمانی بین هر دو ضربان قلب گفته می‌شود، به‌تنهایی یک عدد تعیین‌کننده نیست، اما وقتی در بازه‌ی چند هفته‌ای بررسی شود، به شما نشان می‌دهد بدن‌تان نسبت به خواب، فشار کاری و تمرین چه واکنشی داشته است.

باید در نظر داشت که این داده‌ها کاربرد پزشکی تشخیصی ندارند. Fitbit Air می‌تواند به شما سرنخ بدهد که عادت‌هایتان روی بدنتان چه اثری گذاشته‌اند، اما نباید جای پزشک یا ابزار تخصصی پزشکی را بگیرد.

دقت و محدودیت‌های ورزشی

برای پایش عمومی خواب و ضربان قلب، بازخورد ها درباره‌ی Fitbit Air عمدتاً مثبت است. بااین‌حال، در ثبت فعالیت و قدم‌شماری، تجربه‌ها یکدست نیستند.

برخی بررسی‌ها به کندی همگام‌سازی و دقت نه‌چندان قابل‌اعتماد در اندازه‌گیری فعالیت‌های ورزشی اشاره کرده و بعضی کاربران نیز گزارش داده‌اند که تعداد قدم‌های ثبت‌شده با ساعت‌ها یا ردیاب‌های دیگر اختلاف داشته است.

این مسئله لزوماً Air را به محصولی غیرقابل‌استفاده تبدیل نمی‌کند، اما جایگاهش را روشن می‌سازد؛ Fitbit Air برای دنبال‌کردن روند فعالیت‌ها در طول زمان مناسب است، نه برای ورزشکاری که به دقت لحظه‌ای و حرفه‌ای نیاز دارد.

نبود GPS داخلی و نمایشگر هم این محدودیت را پررنگ‌تر می‌کند. در پیاده‌روی و باشگاه، احتمالاً مشکلی ندارید؛ اما برای دویدن، دوچرخه‌سواری یا تمرین‌های هدفمند، جایی که مسیر، مسافت و ضربان قلب اهمیت دارند، ساعت ورزشی یا هوشمند به‌نظر انتخاب کامل‌تری است.

باتری، اپ و اشتراک پریمیوم

گوگل می‌گوید Fitbit Air با یک‌بار شارژ تا هفت روز کار می‌کند و حدود پنج دقیقه شارژ سریع می‌تواند انرژی یک روز استفاده را تأمین کند. برخی بررسی‌ها دوام باتری را حتی بیشتر از عدد رسمی گزارش کرده‌اند، اما شارژدهی نهایی به میزان استفاده و وضعیت اتصال دستگاه بستگی دارد.

واضح است که شارژدهی چندروزه یک مزیت مهم برای این محصول است. محصولی که برای پایش خواب ساخته شده، نباید هر شب روی شارژر باشد. هرچه دستگاه کمتر از مچ باز شود، تصویر کامل‌تری از الگوی خواب و فعالیت کاربر می‌سازد.

چون Air نمایشگر ندارد، اپ Google Health تنها تجربه‌ی کاربری است که برای این بند تدارک دیده شده است. نمودارهای خواب، وضعیت فعالیت، ضربان قلب و تحلیل روندها همگی در این برنامه دیده می‌شوند.

این مدل برای کسی که ترجیح می‌دهد روزی یک یا دو بار داده‌ها را در گوشی مرور کند، ساده و منطقی است؛ اما برای کاربری که به دیدن فوری اطلاعات عادت دارد، محدودیت محسوب می‌شود.

بخش مهم دیگر، اشتراک پریمیومGoogle Health  است. داده‌های پایه‌ی سلامت و فعالیت‌های ورزشی بدون اشتراک در دسترس‌اند؛ بنابراین دستگاه بدون پرداخت هزینه اشتراک هم کاربرد اصلی خود را حفظ می‌کند.

اشتراک پریمیوم، تحلیل‌های عمیق‌تر، پیشنهادهای شخصی‌تر و مربی هوش مصنوعی مبتنی بر جمینای را اضافه می‌کند. هزینه‌ی گزارش‌شده‌ی این سرویس حدود ۱۰ دلار در ماه یا ۱۰۰ دلار در سال است و در بعضی بازارها، سه ماه اشتراک آزمایشی همراه دستگاه ارائه می‌شود.

منطقی‌ترین تصمیم این است که ابتدا با امکانات پایه کار کنید. اگر پس از چند هفته دیدید از تحلیل‌های پیشرفته و توصیه‌های شخصی استفاده می‌کنید، اشتراک پریمیوم می‌تواند ارزش پرداخت داشته باشد. در غیر این صورت، داده‌های اصلی برای بسیاری از کاربران کافی‌اند.

نسخه ویژه استفن کری از Google Fitbit Air با بند پارچه‌ای خاکستری و حاشیه‌های نارنجی

مزایا و معایب

جمع‌بندی؛ Fitbit Air را بخریم یا نه؟

Fitbit Air یک مچ بند هوشمند است که گجتی نیست که بخواهد همه‌چیز تمام باشد. نه ساعت هوشمند است، نه ردیاب حرفه‌ای برای دویدن و نه جایگزین ابزارهای پزشکی.

ارزش آن در ساده‌بودنش است. دستبندی سبک که خواب، ضربان قلب و فعالیت روزانه شما را ثبت می‌کند، مدت زیادی شارژ نگه می‌دارد و برای دیدن داده‌های پایه، شما را مجبور به پرداخت هزینه برای اشتراک ماهانه نمی‌کند.

Fitbit Air را بخرید اگر از ساعت‌های بزرگ و اعلان‌های مداوم خسته شده‌اید، پایش خواب برایتان اولویت دارد، با بررسی داده‌های جمع‌آوری شده در گوشی مشکلی ندارید و بیشتر به روند کلی سلامت علاقه‌مندید تا آمار زنده‌ی تمرین.

سراغ گزینه‌ی دیگری بروید اگر در ورزش به GPS، مسیر، سرعت لحظه‌ای یا نمایش لحظه‌ای ضربان قلب روی مچ نیاز دارید، یا می‌خواهید پوشیدنی‌تان نقش ساعت و ابزار ارتباطی را هم بازی کند.

در یک جمله، Fitbit Air برای کسی مناسب است که می‌خواهد کمتر با گجتش درگیر باشد و بیشتر از وضعیت بدنش سر دربیاورد.

سوالات متداول

1. آیا Fitbit Air برای شنا مناسب است؟

بله. Fitbit Air تا عمق ۵۰ متر در برابر آب مقاوم است و می‌توان از آن برای شنا استفاده کرد. بعد از تماس طولانی با آب، بهتر است بند را خشک کنید.

2. Fitbit Air برای چه اندازه مچی مناسب است؟

بند پارچه‌ای و پلی‌یورتان برای دور مچ حدود ۱۳۰ تا ۲۱۰ میلی‌متر طراحی شده است. بند سیلیکونی نیز در سایز کوچک برای مچ ۱۳۰ تا ۱۷۵ میلی‌متر و در سایز بزرگ برای مچ ۱۶۵ تا ۲۱۰ میلی‌متر عرضه می‌شود.

3. از کجا متوجه تمام‌شدن باتری می‌شوم؟

دستبند با چراغ LED و لرزش، کم‌بودن باتری را اعلام می‌کند. می‌توانید اعلان باتری را در گوشی هم فعال کنید تا زمان شارژکردن را فراموش نکنید.

4. آیا می‌توان Fitbit Air و ساعت هوشمند را هم‌زمان استفاده کرد؟

بله. می‌توانید برای تمرین از ساعت هوشمند و برای پایش مداوم خواب و سلامت از Fitbit Air استفاده کنید. Google Health از استفاده‌ی چند پوشیدنی پشتیبانی می‌کند.

5. اگر Fitbit Air با گوشی همگام‌سازی نشد، چه کار کنیم؟

بلوتوث گوشی را خاموش و روشن کنید، اپ Google Health را به‌روز نگه دارید و دسترسی‌های لازم اپ را بررسی کنید. اگر مشکل باقی ماند، دستگاه را روی شارژر قرار دهید و دکمه‌ی پشت شارژر را حدود ۱۰ ثانیه نگه دارید تا ری‌استارت شود.